อนุสรณ์ครบ 101 วันแห่งโศกนาฏกรรมที่ไม่อาจลืมเลือน: การเป็นมรณสักขีของเด็กหญิงแห่งโรงเรียนชะญะเราะฮ์ ฏ็อยยิบะฮ์ ในเมืองมีนอบ

พวกเธอถูกสังหารด้วยความผิดอันใด? หนึ่งร้อยเอ็ดวันผ่านพ้นไป... แต่กาลเวลาไม่อาจลดทอนความร้ายแรงของอาชญากรรมที่ชัดแจ้งนี้ได้เลย เมื่อ 101 วันที่แล้ว การยิงขีปนาวุธโทมาฮอว์กของสหรัฐฯ ได้เปลี่ยนสถานที่แห่งความรู้ ความหวัง และเสียงหัวเราะของเด็กๆ ให้กลายเป็นกองเถ้าถ่านและคราบเลือด ส่งผลให้เด็กนักเรียนหญิงและบุคลากรครูผู้บริสุทธิ์จำนวน 168 คนของโรงเรียนประถมศึกษาหญิงชะญะเราะฮ์ ฏ็อยยิบะฮ์ ในเมืองมีนอบ ทางตอนใต้ของอิหร่าน ต้องกลายเป็นซากปรักหักพัง

ถ้อยคำใดก็ไม่อาจบรรยายถึงความร้ายแรงของอาชญากรรมต่อมนุษยชาตินี้ได้ เด็กๆ ผู้มีความฝันอันบริสุทธิ์ดุจสายฝน พวกเธอเพียงต้องการมีความสุข ได้เรียนหนังสือ ได้เล่นสนุกตามวัย และได้สร้างอนาคตให้กับประเทศอิหร่าน แต่ความโหดร้ายและสงครามกลับพรากสิทธิในการมีชีวิตไปจากพวกเธอ ก่อนที่พวกเธอจะทันได้เข้าใจความหมายของชีวิตเสียด้วยซ้ำ และได้สังหารเหล่าทูตสวรรค์ตัวน้อยเหล่านี้ลง

ประวัติศาสตร์และกาลเวลาจะไม่มีวันลืมเลือนอาชญากรรมนี้ และมันจะไม่ถูกละทิ้งไว้ในความเงียบงันของเวทีระหว่างประเทศ ความเงียบงันที่ไม่ต่างอะไรกับการกดปุ่มยิงขีปนาวุธ และเปรียบเสมือนการประทับตราอนุมัติให้มีการเหยียบย่ำในโรงฆ่าสัตว์แห่งนโยบายที่โอหัง

เสียงร่ำไห้ต่อความอยุติธรรมของเหล่าเด็กหญิงแห่งโรงเรียนชะญะเราะฮ์ ฏ็อยยิบะฮ์ ในเมืองมีนอบ จะยังคงดังก้องไปตลอดกาล เลือดของผู้บริสุทธิ์เหล่านี้คือหลักฐานแห่งความอัปยศของผู้ที่เปลี่ยนโลกใบนี้ให้กลายเป็นหมู่บ้านที่ไม่ปลอดภัยสำหรับเด็กๆ ฝุ่นละอองแห่งกาลเวลาจะไม่มีวันกลบเกลื่อนบาดแผลลึกนี้ได้ และคดีนี้จะยังคงเปิดค้างไว้ต่อหน้ามโนธรรมที่ตื่นรู้ของมนุษยชาติ จนกว่าความยุติธรรมจะปรากฏและผู้กระทำความผิดรวมถึงผู้สนับสนุนอาชญากรรมนี้จะต้องอับอายขายหน้าอย่างถึงที่สุด

ขอเกียรติจงมีแด่ความทรงจำของพวกเธอ และขอให้ชื่อของพวกเธอคงอยู่ตลอดกาล

สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน กรุงเทพมหานคร

9 มิถุนายน 2026